Posts

#गंपू_मिंमा

Image
#गंपू_मिंमा


मिंमा हॉलमध्ये भाजी निवडण्यात गुंग...
गंपू तिथेच सोफ्यावर खेळण्याच्या ढिगाऱ्यात व्यस्त...
टीव्हीवर एका चँनलवर घोडदौडीचा कार्यक्रम...

तो पाहून अचानक ढिगाऱ्यातून खाली उतरून मिंमाच्या पाठीवर गप्पकन् स्वार होतो...गळ्यात हात अडकवून...

गंपू: मिंमा... मिंमा...
मी : हा बोल काय झालं..??

गंपू: "अडे... खौडा खौडा खौडा खौडा... ढिंप्..टाक्कम् खौडा....."

मी: 🙄मी अत्यंत टेन्शन मध्ये "क्काय्...." तू आधी मानगूट सोड माझं...उतर खाली..."

तो: दोन मिनिटांनी पुन्हा लांबून पळत येऊन धप्पकन् मिंमाच्या पाठिवरुन खांद्यावर चढून बसतो.... आणी माझे कान पकडून सुरु करतो... "लख्डी खी खौटी....खौटी का खौडा..... थोडा..खौडा.. खौडा...खोडा....ढिंप् टाक्क्म् खौडा.....

मिंमा: 🙄😓🤕"खौडा नाही रे घोडा... घोडा....आणी काय..ढिंप् टाक्क्म्........
अरे बाबा तु उतर रे मी नाहीये तुझा खौडा.... उद्या माझी हाडं मोडली तर तुझा टिफिन कोण बनवणार...?

तो: अजूनही टॉपफ्ल़ोअरवरुनच...एका हाताने माझी हनुवटी पकडून मान स्वताच्या हिशोबाने वळवून घेऊन ...वरुनच मोठ्ठे डोळे करत..
"मिंमा.... टिफ्फिन्??वव…

#मी_झाड_असते_तर..??

Image
#मी_झाड_असते_तर..??



कलिंगड खाताना बी गिळली की पोटात झाड उगवतं..... ह्याची भयंकर भीती तेव्हा अनुभवली जेव्हा हा किस्सा घडला...

मी शाळेत तिसरी-चौथीला असेन. उन्हाळी सुट्टी सुरु झालेली. पप्पांनी आणलेलं कलिंगड त्या दिवशी दुपारी खाल्लं आणी मी खेळायला मागच्या गल्लीत गेले.  ते खाल्या नंतर संध्याकाळी दोन्ही कानात खूप खाज यायला लागलेली. घसा खवखवत होता. ही खरंतर सर्दी-खोकला होण्याची लक्षणं. पण मैत्रिणीने अचानक विचारलं "तू कलिंगडाची बी गिळलेलीस का...? गिळली असशील तर मेलीसच बघ...तुझ्या पोटात आता कलिंगडाचं झाड उगवणार...कानातून, नाकातून, तोंडातून फांद्या बाहेर येणार."  या डेंजर माहिती वर तिथेच खेळत असलेल्या बाकीच्या तीन-चार जनांनी पण शिक्कामोर्तब केलं. मस्त  घाबरगुंडी उडाली. मला उगाच मी बी गिळलीये असंच वाटायला लागलं.

आमच्यातलंच कुणीतरी म्हणालं " अगं जा आईला सांग लवकर, डॉक्टरकडे जा...ते पोट कापून लग्गेच बी काढून टाकतील.." हे ऐकून तर पोटात मोठ्ठा गोळाच आला.

आईला सांगितलं तर ती डॉक्टर कडे नेऊन माझं पोट कापायला लावेल. म्हणून तिला सांगणं तर मी तेव्हाच कँसल केलेलं. पण नाही सांगितलं तर …

चांदणस्पर्श

Image
चांदणस्पर्श..!


दिवेलागणीला मागचं दार उघडून ग्यालरीत आले आणी समोरच चंद्र झाडाआड लपलेला दिसला. अगदी शांत, शीतल चांदणं....,
अलगद थंड  वाऱ्याची झुळूक आली.., आणी मनात कुठल्याशा गाण्याची शोधाशोध सुरु झाली.
पण कुठलं गाणं...??,,, अगदी बराच वेळ आठवेना ते गाणं. असं मुद्दाम काहीतरी आठवायला गेलं कि मेंदू आडग्यासारखा रुसुनच बसतो.

घरातून अंगणात येरझाऱ्या घालून सुद्धा गाण्याची एकही ओळ लक्षात येईना. आत्ता हल्लीच तर ऐकलेलं...कितीदा त्यातल्या ओळी गुणगुणत होते...."चांदणं....Ss..अंगणी..Ss" ईतकंच आठवे पण पुढचं, मागचं सपाट....

असं काही माहिती असलेलं ऐनवेळेस आठवेना कि ते आठवेस्तोवर चैन पडत नाही हे मात्र खरं. नेहमीची कामं हातावेगळी करत करत मेंदूच्या आठवण कप्प्यात गाण्याचा शोध सुरु ठेवलेला. कंप्युटर बॅकअप मधे सर्च सुरु ठेवल्यावर कसा तो डिटेक्टिव्ह भिंग (microscope)प्रत्येक कप्प्यातल्या पुस्तकांवर गोल गोल फिरुन शोधून काढतो तसंच काहीतरी  माझ्या मेंदूत सुरु असावं वाटलं. शेवटी आमच्या डोक्यातल्या गुप्तचर सूक्ष्मदर्शकाने ते गाणं शोधलंच.

स्वयंपाक घराच्या खिडकीतून बाहेर डोकावून पाहिलं तर आता चंद्रच दिसेना…

#वृक्ष_वल्ली_आम्हा_सोयरे....

#वृक्ष_वल्ली_आम्हा_सोयरे....
दरवेळी गावाकडून येताना फुलझाडं, बिया वगैरे आणते. कालपण गुलाबाची फांदी घ्यायला विसरेन म्हणून सकाळीच  उजडत हातात विळा घेऊन काकीच्या परड्यात गेले. गुलाबासोबत मोगरापण घेतला छाटून. गुलाबाने हाताला खरचटलं. भाऊ मला वेडी म्हणाला. "मुंबईत मिळत नाहीत का गुलाबाची झाडं ? एवढा आटापिटा करुन ईथून नेतेय" म्हटला.

ईथल्या गुलाबाला तो गावठी गुलाबाचा सुगंध येईना म्हणून तिकडूनच फांदी आणून लावायचा माझा हट्ट. मैत्रीण तर म्हणे "खोटी फुलं आणायची सजावट करायला., ती सुकतसुद्धा नाहीत., कशाला ईतकी मेहनत घेतेस..?" 
मला कसंसंच वाटतं ते. छान हिरवागार जरीकाठ शालू नेसणारीला हिरव्या पॉलिस्टरमध्ये गुंडाळल्यासारखं. छ्या्.! नुसतीच बनावटी शोभा. आई म्हणायची "घराभोवती चार फुलझाडं असलीत की घरातल्या हवेचा, वातावरणाचा पोत सुधारतो." पटतं मला ते.

अहोंनी लग्नानंतर फिरायला कुठे जायचं विचारलं तेव्हा ही मी जिथे मस्त हिरवागार परिसर, शुद्ध मोकळी हवा असेल तिकडे न्या म्हटलं. तेव्हाही केरळ डोळ्यांत साठवून घेतलं. गावी आल्यावर सुद्धा तेच करते. वर्षभरासाठी ती हिरवळ, स्वच्छ नितळ वातावर…

Asmi Shinde💁: नावात काय आहे...??

Asmi Shinde💁: नावात काय आहे...??

खूप साऱ्या आठवणी...???
लहानपणापासून आत्तापर्यंत खूप नावांनी मला हाक मारणारी वेगवेगळी लोकं माझ्या आयुष्यात आलीत...सर्वांत पहिलं नाव जे आई-पप्पांनी दिलं.....'प्रमोदिनी'.!

हे फार कोणाला नाही माहित पण माझं सर्वात पहिलं नाव हेच. अर्थात मलाही खूप वर्षांनी कळलं. कारण तोवर फक्त 'रुपाली'याच नावाने मी स्वतःला ओळखत होते. आईने सांगितलं प्रमोदिनीचं टोपणनाव 'पमे','पमा' झालं असतं म्हणून तिने माझं नाव बदलून रुपाली असं ठेवलं. माझी बहिण दिपाली आणी मी रुपाली. असं काहिसं ते ठरलं. मग पुढे त्याचं टोपण 'रुपा' झालं. ठिकेय..! पमे पेक्षा बरंच वाटतं ते.

पुढे शाळेतल्या चिडवा-चिडवीत रुपाचं 'पारु'...रुपाली चं 'पाली' 'लीपारु' वगैरे वगैरे झालं. आणी मला माझ्या नावाचा राग यायला लागला.
एकदा गावी कोणीतरी मला विचारले "तू मंबयीच्या नंदूनानांची रुपी ना गं..??"🙄. आणी मला माझ्या नावाच्या आणखी एका रुपाचा साक्षात्कार झाला. तेव्हा "पारु गं पारु...." गाणं दर गणपतीत स्पीकरवर लावलं जायचं. आणी मी अजिबात न ऐकल्याचं…

माझ्या_जीवनावर_सर्वाधिक_प्रभाव_टाकणारी_स्त्री...."आई"

#जागतिक_महिला_दिनानिमित्त

#माझ्या_जीवनावर_सर्वाधिक_प्रभाव_टाकणारी_स्त्री...

"माझी आई"

आजोबांची लाडकी 'शोभनी'.कागदोपत्री 'शोभा' असलेल्या तिनेही ते नाव आणी तो हक्क फक्त तिच्या वडिलांसाठी खास राखीव ठेवलेला. बाजी-मोहित्यांच्या गावच्या ऐसपैस घरात वाढलेली माझी आई मुंबईतल्या या खुराड्यात कशी रुळली तिचं तिलाच ठाऊक पण आली तेव्हा या टिचभर जागेतल्या पत्र्याच्या खोपट्यालाही घरपण आणलं तिने. शिवणकाम, भरतकाम, विणकाम शिकली होती. याच कोशल्याचा पुरेपूर उपयोग केला तिने. लहानपणी माझ्यासाठी कितीतरी प्रकारची झबली, पेटीकोट शिवले. तिने विणलेलं गुलाबी रंगाचं स्वेटर-कानटोपी..,, माझ्यानंतर माझ्या भावंडांनीही वापरलं. मग हळुहळु वस्तीतल्या आजुबाजूच्या लोकांकडूनही कपड्यांची कामं तिला मिळायला लागली. तेवढाच संसाराला हातभार म्हणून तीही अगदी हौसेने करायची. एक कला जोपासण्याचं साधन म्हणून बघायची. कापड कापून उरलेल्या चिंध्या सुद्धा सांभाळून ठेवायची. पण त्या ठेवताना.., कुठे कशासाठी वापरायच्या हे तिचं-तिचं आधीच ठरलेलं असायचं. मग त्याची कुठे दुपटीच शिव, कुठे पँचवर्कवाले पडदे, झालरीवालं उशीचं कव्हर,…

माझी खवय्येगिरी - मसालेदार शाही खजाना/Shahi chat

Image
#मसालेदार_शाही_खजाना/Shahi chat
*Ingredients
1 bowl corn,
2 tbsp small pieces of paneer,
2 tbsp small pieces of Simla mirch,
5-6 Badam,
5-6 kaju,
1 tbsp kishmish,/manuka,
2 tbsp chopped pineapple,
2 tbsp oil
*Spices as per your taste Chilly powder,
Aamchur powder,
Salt & crushed sugar
*How to make Receipe Take 2tbsp oil in a kadhai  and fry kaju,Badam, kishmish alltogether and keep aside. Then fry paneer in same oil & keep aside. Lastly add corns and roast them 2 minutes on low flame Now add chopped Simla & chopped pineapple  saute for a minute and switch of the gas. Add all the Spices, sugar and the fried ingredients together. mix well & Serve hot this spicy, juicy shahi chat😋😋
Enjoy This winter with my lovely recipe 😋😘
@$m!